تبلیغات
اخباردونی - نگاهی به کارنامه گزارشگران سابق حقوق بشر

نگاهی به کارنامه گزارشگران سابق حقوق بشر

یکشنبه 21 اسفند 1390 10:31 ب.ظ   نویسنده : ramin h      


از آگوئیلار تا کاپیتورن
نگاهی به کارنامه گزارشگران سابق حقوق بشر

خبرگزاری فارس: با نگاهی به پیشینه و فعالیت گزارشگران سابق حقوق بشر در ایران می توان به راحتی به ماموریت اصلی احمد شهید و در نهایت سرنوشت کار وی پی برد.

خبرگزاری فارس: نگاهی به کارنامه گزارشگران سابق حقوق بشر

به گزارش فارس، از زمان پیروی انقلاب اسلامی حقوق بشر یکی از ابزارهای فشار در عرصه بین الملل بر نظام نوپای جمهوری اسلامی بوده است، چه زمانی که شهرهای ایران جولانگاه یکی از بزرگترین گروه های تروریستی دنیا بود و چه زمانی که  ایران هدف شدیدترین بمباران های شیمیایی قرار داشت و چه حال که به جرم پیگیری فناوری هسته ای تحت شدیدترین تحریم ها قرار دارد.

با این حال غرب تلاش کرده است که بدون توجه به این مسائل نهایت استفاده خود را از این مسئله انجام دهد و بازیگران اصلی این عرصه نیز گزارشگران ویژه حقوق بشر بوده اند؛ گزارشگرانی که البته تنها به ابزاری تبلیغاتی علیه ملت ایران تبدیل شده بودند و کوچکترین توجهی به زیر پا گذاشتن حقوق ملت ایران ندارند.

حال با گزارش "احمد شهید" گزارشگر ویژه حقوق بشر در تهران که در مغرضانه بودن آن شکی نیست، بار دیگر جبهه حقوق بشر در عرصه بین المللی از سوی غرب علیه ایران فعال شده است.

البته نگاهی به پیشینه و فعالیت گزارشگران سابق حقوق بشر در ایران می توان به راحتی به ماموریت اصلی احمد شهید و در نهایت سرنوشت کار وی پی برد.

 

*ناجی حقوق بشر از "قاره کودتاها" به ایران می آید

 

اولین گزارشگر ویژه حقوق بشر که از سوی غرب برای ایران تعیین شد، آندریاس آگوئیلار بود. وی که سابقه فعالیت در زمان رژیم سابق به عنوان گزارشگر حقوق بشر داشت به در سال ۱۹۸۴ به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر تعیین شد.

وی در ۱۹ اکتبر۱۹۸۴برابر با مهرماه ۱۳۶۳ براساس قطعنامه ۵۴/ ۱۹۸۴ از سوی رئیس کمیسیون حقوق بشر به این سمت تعیین شد.

آگوئیلار متولد، ۱۹۲۴ یکی از متخصصین برجسته حقوق و روابط بین‌الملل از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲ در سمت وزیر دادگستری ونزوئلا، و از سال ۱۹۶۹ تا ۷۲ و ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ به عنوان نماینده دائمی ونزوئلا در نیویورک خدمت کرد.

 

*یک بازی دوگانه

 

انتخاب  آگوئیلار در حقیقت یک بازی دو گانه از سوی کمیسیون حقوق بشربود چرا که وی علاوه بر آنکه جزو برگزارکنندگان اولین کنفرانس جهانی حقوق بشر در تهران در آوریل ۱۹۶۸ بود، عضو و یکی از دو رئیس "کمیسیون ملل متحد برای بررسی و تحقیق در مورد جنایات شاه" در فوریه ۱۹۸۰بود و با ایران آشنایی داشت.

کمیسیونی که البته تنها به برخی انتقادهای تصنعی از رژیم بسنده کرد و در نهایت انقلاب اسلامی بود که آزادی واقعی را برای مردم به ارمغان آورد.

 

*ایران مرا راه نمی دهد، استعفا می کنم

 

آگوئیلار در مدت زمانی که به عنوان گزارشگر ویژه در تهران تعیین شده بود، تلاش کرد تا با سفر به ایران بتواند  ماموریت خود را با بیشترین بازده به پایان برساند، اما با وجود بی اعتمادی عمق بین ایران و نهادهای بین المللی به دلیل مواضع جانبدارانه آنان اجازه چنین کاری را به وی داده نشد.

البته نمایندگی ویژه کمیسیون حقوق بشر اولین مأمویت ناموفق آقای آگوئیلار در ارتباط با جمهوری اسلامی نبود. وی پیش‌تر در مارس ۱۹۸۰ همراه با دیگر اعضای "کمیسیون بررسی و تحقیق ملل متحد در ارتباط با جنایات شاه" به ایران سفر کرده و زودتر از بقیه اعضا به نیویورک بازگشته بود.

این کمیته "حقیقت‌یاب" پنج نفره هیئتی بود که از سوی کورت والدهایم دبیرکل وقت ملل متحد تشکیل و مأموریت یافت که در مورد نقض حقوق بشر در دوران شاه و پیدا کردن راه‌حلی برای پایان دادن به بحران به وجود آمده بین ایالات متحده آمریکا و ایران تحقیق کند.

در نهایت آگوئیلار پس از آنکه گزارشات وی مبنای صدور چند قطعنامه علیه ایران می شود، با اعلام اینکه مقامات جمهوری اسلامی ایران اجازه فعالیت به وی را برای انجام درست ماموریت وی را نمی دهند، از ماموریت خود استعفا کرد.

 

*گالیندوپل گزینه بعدی

 

"رینالدو گالیندوپل" گزارشگر دیگر ویژه حقوق بشر در تهران بود که به جای آگوئیلار به این سمت منصوب شده بود.

گالیندوپل، متولّد ۱۸ اکتبر ۱۹۱۸  در سونسوناتۀ السالوادور بود و دانش آموختۀ دانشگاه السالوادور بود و دکترای حقوق و علوم اجتماعی را از این دانشگاه اخذ کرد.

وی در سال ۹۵۰۱ به عنوان رئیس مجمع قانون اساسی ملّی این کشور  انتخاب شد. او از سال ۱۹۵۰ تا تا ۱۹۵۶ به عنوان وزیر آموزش خدمت کرد و از سال۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ عضو کمیسیون حقوق بشر قارّهای آمریکا بود.

گالیندوپل به مراتب فعالیت گسترده تری را نسبت به سلف خود دنبال کرد، چرا که مقامات جمهوری اسلامی به وی اجازه سفر به ایران را دادند، البته بعدها گالیندوپل نشان داد که این حسن نیت ایران کاملا بی جا بوده است، چرا که گزارش وی کاملا مغرضانه و به ضرر ایران تنظیم شده بود.

 

*امیر عباس انتظام منبع اصلی

 

اطلاعات وی عمدتا مبتنی بر منابع اطلاعاتی  معارضین ایران به خصوص امیر عباس انتظام و همچنین بهایی های ایران استوار بود.

گزارش وی در خصوص ممانعت جمهوری اسلامی ایران از زندگی بهاییان با استقبال کشورهای غربی روبه رو شد و بعدها نیز گزارشات وی در خصوص نقض حقوق زندانیان مبنای سایر عملیات های روانی غرب علیه ایران قرار گرفت.

در نهایت در ماه مارس ۱۹۹۵ رینالدو گالیندوپل به علت عدم همکاری دولت جمهوری اسلامی و خواست این دولت مبنی بر تغییر او استعفا کرد و موریس دنبی کاپیتورن در ۲ آگوست ۱۹۹۵ به عنوان سومین نماینده ویژه جایگزین او شد.

 

*دنیا نیز بی اعتنا می شود

 

"موریس کاپیتورن" به عنوان جانشین گالیندوپل گزارشگر بعدی بود که خط تخریب ایران با حربه حقوق بشر را دنبال کرد.

موریس کاپیتورن به مدت 7 سال از 1995 تا 2002 بارها به ایران سفر کرد و گزارشهای متعددی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران برای سازمان ملل متحد تهیه کرد که البته رویکرد وی نیز تفاوتی با جانشینان قبلی وی نداشت.

"کاپیتورن" که سال ها در دستگاه دیپلماسی کاندا فعالیت داشت، مانند اسلاف خود رابطه قوی با معارضان نظام جمهوری اسلامی داشت و اغلب اطلاعات خود را از این منابع اخذ می کرد، گرچه وی نسبت به جانشینان خود  سفرهای بیشتری به ایران داشت.

در نهایت مأموریت وی در سال ۲۰۰۲ پس از آنکه قطعنامه نقض حقوق بشر ایران در کمیسیون حقوق بشر رأی لازم را کسب نکرد، پایان یافت.

واقعه ای که نشان داد، با وجود تبلیغات غرب جهان به تدریج به بی پایه و اساس بودن بسیاری از اتهامات حقوق بشری غرب علیه ایران پی برده است و دیگر به آن اعتنایی ندارد.

انتهای پیام/


آخرین ویرایش: - -
دیدگاه ها ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

درباره وبلاگ


  • اخبار و خبرنامه

نویسندگان

  • ramin h(1025)